Trener na treningu i trener na meczu...

Tytułem wstępu: Ja też bardzo lubię długo gadać o piłce nożnej, ale z naciskiem na europejskie puchary i ekstraklasę.

No więc z tymi trenerami (komentarz do mojego poprzedniego wpisu) WEDŁUG MNIE jest tak:
W Polsce jest kilku trenerów, którzy rzeczywiście nie mają się czego wstydzić. Odnieśli sukcesy z polską reprezentacją, czy klubem. Niestety, upłynęlo już trochę czasu od tych pięknych chwil. Wtedy zaczęło się spoczywanie na laurach, wszyscy myśleli, że sukcesy przyjdą ot tak, na pstryknięcie palcami. Wydaje mi się, że wtedy też zaczęła się w polskim futbolu korupcja.

Potem nadeszły takie czasy, że piłkarz młody, który pokazał się kilka razy od dobrej strony (a miał jeszcze spore braki) pojechał za granicę po to, by... grzać ławę. Nie mówię tu o wszyskich! Ale trzeba przyznać, były takie egzemplarze.

Problem był też z działaczami. Na przykład taki Antoni Ptak w ŁKSie miał paru zdolnych graczy, kogo potrzebował to dokupił i zdobył Mistrzostwo Polski. Jak się później okazało, że nie wywalczyli awansu do Ligi Mistrzów i następny sezon nie wyszedł już tak dobrze jak poprzedni, sprzedał zawodników, zaciągnął pożyczki i uciekł.

Przechodzę do sedna sprawy - większość polskich trenerów to ci, którzy coś zdobyli, nawet przypadkiem, jakiś czas temu i liczą, że znów może im się to uda. Są też szkoleniowcy - absolwenci AWFów, albo byli piłkarze. Innych "typów" trenerów już raczej nie znajdziemy.

No to jeszcze o tych treningach: Nie do końca jest tak, że piłkarz ma wykonywać to, co trener mu każe. W klubie płacą piłkarzom za to, jak grają mecze, a nie jak się starają (lub nie) na treningach. Ci myślą np. że jak przebiegną okrążenie mniej to się nic nie stanie.

Z drugiej strony trener na treningu powie że zawodnik robi coś dobrze, aby dalej tak robił, a na meczu mówi że robi to źle, bo... chce go po prostu zmotywować, aby robił to jeszcze lepiej.

Takie jest MOJE ZDANIE. Coś niejasne? Pytać! :)