Ok, zaczynamy ...

Witam.

Już tak mam, że zawsze z tytułu wstępu lubie się z wielu rzeczy tłumaczyć - nie inaczej będzie tym razem.

Kibicowanie zagranicznym drużynom, jako człowiek stacjonujący w naszym pięknym kraju nie mogę nazwać kibicowaniem. Kibicowanie, to coś więcej niż wypowiedzenie zdania "Jestem kibicem drużyn takiej i owakiej", to coś więcej niż przeglądanie witryn Interentowych, czy oglądanie transmisji na Canal Plus.

A więc powszechne bycie za daną drużyną zagraniczną nazywa tylko i wyłączne sympatyzowaniem. A więc właśnie - sympatyzuje z Olympique Lyon.

Dlaczego ? Szczerze, to nie wiem, aczkolwiek mam kilka argumentów "za". Z początku zafascynowałem się Francją jako samym krajem. Następnie Euro 2000 - w którym byłem za Francuzami do samego końca mimo, iż pewnie nawet nie za bardzo wiedziałem jeszcze co to spalony. Rozpocząłem śledzenie wyników Ligue 1, a jak wiadome młoda osoba zachwyca się najlepszymi - czyli OL.

Wiele osób zarzucało mi, iż jestem "kibicem"(sympatykiem) sukcesu. Lyon jak burza zdobywał kolejne mistrzostwa Francji, a także święcił miarodajne sukcesy do stanu rzeczy na arenie międzynarodowej. Poznanie historii tego klubu zajęło mi trochę czasu. Poznałem wtedy sylwetkę takiego człowieka jak Jean-Michel Aulas. Jego oddanie klubowi, któremu prezesuje już od 23 lat jest nie do ocenienia. Mimo, iż przez wielu krytyków francuskiego futbolu jest ganiony za swoje zachowanie, administrowanie klubem nie spotkałem w Francji innego prezesa tak pochłoniętego swoim uczuciem i pracą do drużyny.

Ponadto Juninho i jego rzuty wolne, Coupet i fantastyczne parady, racjonalne wychowywanie młodzieży i wprowadzanie je na salony światowego futbolu, złożyły się na taki a nie inny wybór.

Na tym zakończę swoją pierwszą notę. Mam nadzieje, że nie ubędzie mi zapału do prowadzenia tego bloga. Co będzie dalej - okażę się w przyszłości.